تبليغاتX
به نام حضرت عشق
گل بارون زده ی من گل یاس نازنینم نزار اشکاتو ببینم میشکنم پژمرده میشم

در پهن دشت حیات آنجا که ساکنم                نوری یا کور سوی دلم را نوازش می دهد
و بشارت بودن و ماندن و طی کردن و نه تنها، که با تو،                         با تو که همسفرم هستی
به سوی نور، به سوی روشنی، به سوی مهتاب                           و حال ای همسفر بیا گذر کنیم
بیا پنجره عاشقی را به روی دنیا بگشاییم                                  بیا دل به او بسپاریم و با هم نماز گذاریم 
                                          به خاطر سرنوشتی که پیوندمان داد

+ نوشته شده در  سه شنبه 1 خرداد1386ساعت 12:47 PM  توسط مهشید و مهسا |