| تبليغات | X |
 |
 |
|
| گل بارون زده ی من گل یاس نازنینم نزار اشکاتو ببینم میشکنم پژمرده میشم |
|
نابینا گفت: چون نمی بینمت دوستت دارم ماه گفت: چرا؟ نابینا گفت: اگر می دیدمت عاشق زیباییت می شدم ولی حالا که نمی بینمت عاشق خودت هستم. ************** تو همون حس غریبی که همیشه با منی تو بهوونه ی هر عاشق باسه زنده بودنی تو امید انتظاری تو دلای ناامید مثل دیدن ستاره تو شبای ناپدید چه غریبونه گذشتند جمعه های سوت و کور هنوزم اما نرسیدی ای تجلی ظهور با توام، با تو که گفتی، تکیه گاه عاشقایی میدونم یه دنیا نوری، ساده ای، بی انتهایی، مث لالایی بارون، تو کویر بی صدایی، تو خودِ عشقی، میدونم، ناجی فاصله هایی، تو همون حس غریبی که همیشه با منی، تو بهوونه یه هر عاشق باسه زنده بودنی، تو امید انتظاری تو دلای نا امیدم. عشق تو، بودن با تو پٌرم از ترانه تو گرچه واژه ها حقیرن خوبه وقتی نیستی پیشم اونا دستمومی گیرن راز عشق منو هیچ کس غیر مهتاب نمی دونه قنها شاهد واسه غصه،گریه و تنهاییم اونه وای اگر من این نبودم کاش میشد پرنده باشم تا از این دور بودن از تو بتونم بلکه رهاشم یه پرنده شم شبونه بکشم پر به خیانت برسم به لونه تو بگیرم سر زیر بالت زندگیم فا بود اگه تنها تو رو داشتم اگه میشد و واسه گریه رو شونت سر می گذاشتم. **************** برای هزارمین بار پرسید نا حالا شده من دلت رو بشکنم منم برای هزارمین بار به دروغ گفتم نه هیچ وقت تا مبدا دلش بشکنه. آمدی چه زیبا!گفتم دوستت دارم،چه صادقانه! پذیرفتی چه فریبانه! آغوشم برایت باز شد چه ابلهانه! با تو خوش بودم ، چه کودکانه! همه چیزم شدی،چه زود! به خاطر یه کلمه مرا ترک کردی ،چه ناجوانمردانه! نیازمندت شدم،چه حقیرانه! واژه ی قریب خداحافظ به میان آمد،چه بی رحمانه! و من سوختم، چه عاشقانه!ولی...هنوزم دوستت دارم قریبه **************** دنیا را بد ساخته اند ..........کسی را که دوست داری،تو را دوست نمی دارد. کسی که تو رادوست دارد ،تو دوستش نمی داری اما کسی که تو دوستش داری و او هم تو را دوست دارد به رسم و آئین هرگز به هم نمی رسند و این رنج است. دنیا را بد ساخته اند ..........کسی را که دوست داری،تو را دوست نمی دارد. کسی که تو را دوست دارد ،تو دوستش نمی داری اما کسی که تو دوستش داری و او هم تو را دوست دارد به رسم و آئین هرگز به هم نمی رسند و این رنج است.
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 13 اسفند1385ساعت 4:51 PM توسط مهشید و مهسا |
|
|
تو نیستی که ببینی تو نیستس که ببینی چگونه عطر تودر عمق لحظه ها جاری است چگونه عطر تو در برق شیشه ها پیداست چگونه جای تودر جانِ زندگی سبز است هنوز پنجره باز است «انگار» تو از بلندی ایوان به باغ می نگری درختها، چمن ها،شمعدانی ها به آن ترنم شیرین، به آن تبسم مهر به آن نگاه پر از آفتاب می نگرم تمام گنجشکان که در نبودن تو مرا به باد ملامت گرفتهاند «انگار» ترا به نام صدا می کنند هنوز نقش تو رت از فراز گنبد کاج کنار باغچه، زیر درخت ها،لب حوض درون آینه پاک آب ،می نگرد تو نیستس که ببینی چگونه می گردد نسیم روح تو در باغ بی جوانه ی من چه نیمه شبها کز پاره های ابر سپید به روی لوح سپهر ترا چنان که دلم خواسته است ، ساخته ام چه نیمه شبها وقتی که ابر بازیگر هزار چهره به هر لحظه می کند تصویر به چشم همزدنی میان آنهمه صورت تو را شناختم به خواب می ماند! چراغ،آئینه، دیوار بی تو غمگین اند تو نیستی که چگونه از دیوار جواب می شنوم تو نیستی که ببینی چگونه دور از تو به روی هر چه در این خانه است غبار سر بی اندوه بال گسترده است تو نیستس که ببینی دل رمیده ی من بجز تو یاد همه چیزرا رها کرده است
غروب های غریب، در این رواق نیاز پرنده ساکت و غمگین ستاره بیمار است دو چشم خسته ی من در این امید عبث دو شمع سوخته جان همیشه بیدار؟ تو نیستی که ببینی « چه قدر دوستت دارم» «فریدون مشیری» |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 13 اسفند1385ساعت 4:45 PM توسط مهشید و مهسا |
|
|
دیگر از نسیم نمی خواهم به باغ خاطرات یاد مرا بیاورد دیگر هیچ گاه با تو نم صدای باران بهار، به یاد صدای تو اشک نخواهم ریخت بگذار سینه ام به کویری سوزان و خشک مبدل شود تا هیچ جوانه ای از عشق، در آن شکوفه نزند. آه ای ماهیان سواره بر موج مرا هم با خود به عمق دریاها ببرید که از ساحل بیزارم، بگذارید در میان یک صدف تن غم آلوده ام را پنهان سازم. می خواهم برای همیشه پنهان شوم تا اندیشه ام از سر ها بیرون رود می خواهم غرق و نیست شوم، تا نامحرمان عشق مرا از خاطرشان بزدانند. دیگر هیچ احساسی جز احساس پوچی در خود سراغ ندارم نه خشی، نه رحمی، نه غمی و نه عشقی فقط بی تاب گریزم می خواهم تکیه بر بازوی ابر، از اینجا بگریزم و خاطرات گذشته را به دست بار بسپارم.
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 13 اسفند1385ساعت 4:37 PM توسط مهشید و مهسا |
|
|
تقویم زندگی ام برگ های آخرش را می گذراند. یادم است روزی که تقویم را گرفتم قرار شد هر وقت به صفحه آخرش رسیدم از سفر برگردی. امروز روز آخر تقویم من است جاده ها از روی من شرمسارند و آسمان از گریه های من می گرید. بارها و بارها در جاده ها راه افتادم به خیابانها نگاه کردم و کوچه پس کوچه ها را نگریستم تا شاید تو را ببینم امروز زندگی ام را در کنار کوچه ها گذراندم و چشمانم را به جاده های خاکی دوخته بودم ولی باز نیامدی چشمانم نور خود را از دست دادند دیگر خورشید غروب کرده امیدی به آمدن تو نیست توان برگشتن به خانه را ندارم. ای کاش به دنیا نمی آمدم. ای کاش در جاده های انتظار جان می دادم. ای کاش هرگز نمی دیدمت . ولی باز هم منتظر می مانم آنقدر به جاده ها نگاه می کنم آنقدر به روزها خیره می شوم و آنقدر در شب ها می گریم که یا تو را بیابم یا خودم را نابود کنم. بعد از اینهمه مدّت اگر مال من نشی چی کار کنم؟ فقط یه نفر می دونه دوست دارم اون هم نمی تونه کمکم کنه کاش یه جوری می فهمیدی و از این برزخ نجاتم می دادی. دوستت دارم برای همیشه
|
|
+ نوشته شده در
جمعه 11 اسفند1385ساعت 1:31 PM توسط مهشید و مهسا |
|
|
عاشقی؟!!!! پس گوش کن... اینو بدون که عشق هیچ موقع ابرو نداره اون به امید عشقش زندست عاشق ، عاشق کشی بلد نیست عاشق هرگز دروغ نمی گه مخصوصا به عشق |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 9 اسفند1385ساعت 11:33 AM توسط مهشید و مهسا |
|
|
سپیده که سر میزند تو در میان پنجره قهوه ای چشمانم متولد می شوی تو در تمام طول روز در افقهای نگاهم متولد می شوی و شب :در میان خواب در میان عشق و در میان رویاهایم گم می شوی و فردا و فردا ها ............... باز و باز هم.................. به خیال اینکه روزی محرم شبهای رویاهایم شوی زندگی را در انتظار سپری می کنم عزیز من برگرد |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 9 اسفند1385ساعت 11:32 AM توسط مهشید و مهسا |
|
|
نه لیلی و نه مجنون نه شیرین و نه فرهاد همه سر در گریبون نه عشقی مونده در یاد نه شاه و نه گدایی نه سازو نه نوایی همه سردن و خاموش نه از یاری صدایی نه چوپانی به گله نه دودی از اجاقی همه گله پر گرگ نه باغی مونده باقی نه اشکی از سر شوق نه یاری نه دیاری همه خاک زمین خون نه پاییز نه بهاری نه نایی مونده در نی نه آوا مونده بر لب همه در پس پرده نه پایانی بر این شب نه ماه و نه ستاره نه خورشید و نه نوری همه راه تو بن بست |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 9 اسفند1385ساعت 11:28 AM توسط مهشید و مهسا |
|
|
دفتر عشـــق كه بسته شـد |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 9 اسفند1385ساعت 11:25 AM توسط مهشید و مهسا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
دوستت دارم
|
| پیوندهای روزانه |
|
آرشیو پیوندهای روزانه |
|
RSS
|
